Istnieje wiele gatunków drzew liściastych i iglastych, jednak kilka z nich zdobyło szczególną popularność jako materiał do produkcji mebli.
Sosna jest drzewem iglastym powszechnie występującym na półkuli północnej. Jest drzewem mało wymagającym. Jej beżowo-żółte drewno jest silnie nasycone żywicą oraz posiada kremowe, bardzo szerokie usłojenie. Drewno sosnowe jest chętnie wykorzystywane do różnych celów, ponieważ łatwo poddaje się obróbce i barwieniu, jest wytrzymałe i sprężyste.
Innym materiałem, który jest bardzo popularny w meblarstwie, jest drewno bukowe. Buk jest drzewem długowiecznym, rośnie powoli, jest powszechny w całej Europie. Wysoką wartość użytkową uzyskuje dopiero po przekroczeniu wieku 100 lat. Drewno bukowe to bardzo ceniony surowiec ze względu na swe cechy – jest twarde, ścisłe i dobrze znosi duże obciążenia. Jednak, aby nabrało takich właściwości, konieczne jest poddanie go działaniu pary wodnej. Ten zabieg zabezpiecza bukowe drewno przed późniejszym paczeniem się i zniekształcaniem.
Drewno dębowe jest znane ze swej wytrzymałości i przez to chętnie stosowane od wieków do produkcji mebli. Dąb jest popularnym, długowiecznym drzewem rosnącym w strefie klimatu umiarkowanego. Drewno dębowe jest ciężkie i twarde oraz bardzo odporne na ścieranie. Ma jasny kolor, który z czasem może delikatnie ściemnieć. Ze względu na to, że dąb występuje w wielu różnych odmianach, mogą występować niewielkie rozbieżności w wyglądzie dębiny.
Klon jest drzewem liściastym, które najczęściej rośnie w towarzystwie innych drzew liściastych. Wiele odmian klonu występuje na całej półkuli północnej. Klonowe drewno jest jasne i może charakteryzować się różną twardością – w zależności od danej odmiany.
Kolejnym rodzajem drewna, które jest bardzo cenione ze względu na swoje właściwości, jest drewno jesionowe. Co ciekawe, jesion należy do tej samej rodziny roślin, co drzewo oliwne. Jesion jest drzewem długowiecznym, jego drewno jest jasnożółte i ciężkie, a twardością nie ustępuje drewnu dębowemu, zachowując przy tym sprężystość.
Olsza, zwana również olchą, jest jednym z niewielu drzew, które dobrze czują się na podmokłych terenach. Ma niewielkie wymagania. Odznacza się szybkim wzrostem i bardzo charakterystycznym pomarańczowym drewnem. Olsza ma średnią twardość i dobrze poddaje się obróbce. Oprócz meblarstwa drewno olszy jest też chętnie wykorzystywana do produkcji instrumentów muzycznych.
Innym drzewem, które jest odporne na niezbyt sprzyjające warunki jest brzoza. Podobnie jak olsza nie ma dużych wymagań odnośnie swojego siedliska. Szybko rośnie, ale jest również krótkowieczna i najczęściej osiąga wiek kilkudziesięciu lat. To, co wyróżnia brzozę, to jej gładka, biała kora i giętkie, delikatne gałęzie. Drewno brzozy jest białe z jasnym, żółtym odcieniem. Odznacza się dosyć dużą twardością, jest łatwe w obróbce, ale niezbyt trwałe, wykorzystywane często do produkcji sklejki drewnianej.
Zupełnie innymi właściwościami odznacza się drewno grabu, które jest jednym z najtwardszych. W Europie występuje tylko jeden gatunek tego drzewa – grab pospolity. Graby często wchodzą w skład naszych obszarów leśnych. Dobrze znoszą zacienienie, dlatego często rosną w głębi lasu. Możemy je rozpoznać po gładkiej, szarej korze pokrytej wzorem srebrnych, falistych linii.
Świerk jest podstawowym drzewem lasów położonych w górskich rejonach Europy i Ameryki Północnej oraz terenów leśnych pokrywających Syberię. Jego igły są dużo krótsze niż w przypadku sosny, ale równocześnie bardziej kłujące. Jest bardzo długowiecznym drzewem, a jego drewno jest głównym surowcem do produkcji papieru. Nie odznacza się niestety trwałością, jest miękkie i podatne na działanie szkodników, w związku z tym rzadko bywa stosowane w meblarstwie.
Do drzew iglastych zaliczamy również jodłę, chociaż w przeciwieństwie do świerku jej igły są miękkie i nie wyrządzą nam krzywdy. Jodła jest uznawana za najwyższe drzewo europejskie – może osiągać wysokość nawet 60 metrów. Jest drzewem charakterystycznym dla rejonów wysokogórskich. Rośnie powoli, ale może osiągnąć wiek nawet kilkuset lat. Drewno jodły jest miękkie i lekkie. Nie wydziela żywicy. Podobnie jak świerk, służy do pozyskiwania celulozy, ale ma również zastosowanie w budownictwie.
Coraz częściej w naszych domach można spotkać również meble wykonane z egzotycznych gatunków drzew.
Mahoń to ogólna nazwa drewna o brunatnoczerwonej barwie, które jest pozyskiwane z różnych gatunków drzew z Ameryki Północnej i Afryki. Najczęściej charakteryzuje się średnią twardością, nie jest również zbyt odporne na czynniki zewnętrzne, jednak ze względu na swą wyjątkową barwę jest chętnie stosowane do wyrobu mebli i fornirów.
Palisander to drewno bardzo twarde, ciężkie i trudne w obróbce, a równocześnie bardzo odporne na działanie czynników atmosferycznych i szkodników. Jest uzyskiwane z drzew tropikalnych z terenu Brazylii i Indii. Charakteryzuje się najczęściej ciepłym brązowym odcieniem z ciemniejszym usłojeniem. Jest stosowane do wyrobu mebli i elementów składowych instrumentów muzycznych.
Heban jest jednym z najcenniejszych i najtwardszych gatunków drewna. Największym jego wyróżnikiem jest kolor – bardzo ciemny lub nawet czarny. Heban pozyskiwany jest z drzew występujących w wielu rejonach świata w strefie zwrotnikowej. Oprócz meblarstwa znajduje również zastosowanie w produkcji instrumentów muzycznych oraz przedmiotów dekoracyjnych.